Olympus Marathon: Εμπειρία μας από τον πιο εμβληματικό αγώνα ορεινού τρεξίματος στην Ελλάδα.

Η φετινή σεζόν τρεξίματος είχε το καλύτερο για το τέλος. Το Olympus Marathon το Σάββατο 27/6. Έναν αγώνα που είχα «βάλει στο μάτι» πολύ πριν ξεκινήσω συστηματικά το ορεινό τρέξιμο.

Ήταν 2017 όταν μαζί με παρέα φίλων ανεβαίναμε για πρώτη φορά στον Όλυμπο με στόχο το οροπέδιο των Mουσών. Τότε καθώς διασχίζαμε το μονοπάτι Πριόνια-Καταφύγιο Αγαπητός, μας προσπέρασαν με άνεση και ταχύτητα 2 δρομείς, την ώρα που εμείς μετρούσαμε τις δυνάμεις μας για το επόμενο βήμα στο σαθρό τερέν. Εντυπωσιασμένος θυμάμαι ότι σκέφτηκα ότι και εγώ θα ήθελα κάποια στιγμή να μπορώ να το κάνω αυτό. Να μπορέσω να τρέξω μία μεγάλη και δύσκολη διαδρομή στον Όλυμπο.

 Fast forward στο σήμερα

Το 22^ο Olympus Marathon αποτέλεσε τον κεντρικό προπονητικό μου στόχο για 2026 καθώς θεώρησα ότι ήταν ευκαιρία να μπω σε προπονητικό κύκλο με αυτή την έμφαση την συγκεκριμένη σεζόν, την ώρα που είχα χτίσει ένα κατώφλι φυσικής κατάστασης το οποίο πιστεύω είναι απαραίτητο για την ολοκλήρωση της προετοιμασίας και ενός τέτοιου αγώνα, με υγεία και ασφάλεια.

 Είναι ένας αγώνας δύσκολος ο οποίος απαιτεί σεβασμό, εμπειρία και καλή προετοιμασία.

 Για αυτό ήθελα να είμαι όσο γίνεται καλύτερα προετοιμασμένος, σύμφωνα με τις δυνατότητες που είχα, όχι για μία καλή επίδοση αλλά για να τερματίσω χωρίς προβλήματα και τραυματισμούς, για την συνολική εμπειρία.

Λίγα λόγια για το Olympus Marathon

To Olympus Marathon θεωρείται από πολλούς (αν όχι όλους) ο πιο εμβληματικός αγώνας ορεινού τρεξίματος στην Ελλάδα. Πραγματοποιείται από το 2004 (Η χρονιά των Ολυμπιακών αγώνων στην Αθήνα, η κατάκτηση του Euro 2004) στο υψηλότερο βουνό της Ελλάδας και παγκοσμίως γνωστό, τον Όλυμπο. Από τότε και κάθε χρόνο συγκεντρώνονται οι καλύτεροι αθλητές στην Ελλάδα αλλά και πολλοί ξένοι για να διαγωνιστούν. Αποτελεί ίσως τον αγώνα όπου κάθε δρομέας βουνού στην Ελλάδα έχει στο μυαλό του να τρέξει κάποια στιγμή, αν δεν το έχει κάνει ήδη.

Είναι μία διοργάνωση που αντέχει στον χρόνο μέσα από σωστή οργάνωση και επαγγελματισμό και αποτελεί γιορτή για την περιοχή την περίοδο διεξαγωγής της.

Ποιες διαδρομές περιλαμβάνει η διοργάνωση Olympus Marathon:

Olympus Marathon

Απόσταση: 44km

Υψομετρική: 3350m

Σημείο εκκίνησης: Αρχαιολογικός χώρος Δίου

Σημείο Τερματισμού: Πλατεία Λιτόχωρου

Ώρα εκκίνησης: 6:05

Χρονικό όριο: 12 ώρες

Olympus Ultra

Απόσταση: 71km

Υψομετρική: 5550m

Σημείο εκκίνησης: Αρχαιολογικός χώρος Δίου

Σημείο Τερματισμού: Πλατεία Λιτόχωρου

Ώρα εκκίνησης: 00:01

Χρονικό όριο: 22 ώρες

Olympus Vertical

Απόσταση: 4,25km

Υψομετρική: 1024m

Σημείο εκκίνησης: Πριόνια

Ώρα εκκίνησης: 10:00

Χρονικό όριο: 2,5 ώρες

Κόψη των αετών

Απόσταση: 13,8km

Υψομετρική: 800m

Σημείο εκκίνησης: Πάρκο  Λιτόχωρου

Σημείο Τερματισμού: Πάρκο  Λιτόχωρου

Ώρα εκκίνησης: 9:00

Χρονικό όριο: 5 ώρες

Melinda Trail

Απόσταση: 5km

Υψομετρική: + 180m

Σημείο εκκίνησης: Πάρκο  Λιτόχωρου

Σημείο Τερματισμού: Πάρκο  Λιτόχωρου

Ώρα εκκίνησης: 9:15

Χρονικό όριο: 2 ώρες

Ας μιλήσουμε για το Olympus Marathon που συμμετείχα φέτος:

Τη φετινή χρονιά πραγματοποιήθηκε ο 22^ος αγώνας με ρεκόρ συμμετοχών καθώς τουλάχιστον 590 αθλητές βρέθηκαν στο σημείο εκκίνησης. Οι εγγραφές είχαν ανοίξει τον Φεβρουάριο και ολοκληρώθηκαν 31/5. Ανάλογα με το πότε κάποιες έκανε την εγγραφή του μπορεί να έβρισκε διαφορετικό κόστος. Κόστος που ξεκινούσε από 50 ευρώ και έφτανε έως τα 70 ευρώ.  

Η έναρξη της διοργάνωσης έγινε την Τετάρτη πριν τον αγώνα με διάφορες εκδηλώσεις. Από την Πέμπτη ξεκίνησε η λειτουργία της γραμματείας για όσους θέλαν να παραλάβουν εξοπλισμό και να περιηγηθούν στηn παράλληλη μικρή έκθεση αθλητικού εξοπλισμού, στο Πάρκο του Λιτοχώρου.

Τι περιλάμβανε το πακέτο συμμετοχής στο Olympus Marathon:

Με το παραλάμβανε κάποιος το πακέτο συμμετοχής θα έβρισκε:

• Το bib number και παραμάνες

• T-shirt του αγώνα

• Περιλαίμιο στο ίδιο χρώμα και σχέδιο με τον αγώνα

• Κουπόνι για το pasta party

• Κουπόνι για το λεωφορείο μεταφοράς στο σημείο εκκίνησης.

• Κουπόνι για μετα-αγωνιστικό γεύμα

Το T-shirt του αγώνα

Τι περιελάμβανε τις επόμενες μέρες το πρόγραμμα του Olympus Marathon

Την Παρασκευή το πρωί δόθηκε η εκκίνηση για το Olympus Vertical και το απόγευμα έγινε η τεχνική ενημέρωση για το Olympus Marathon και Ultra. Μία διαδικασία η οποία ήταν πολύ ωραία να παρακολουθήσει κάποιος καθώς το αμφιθέατρο ήταν κατάμεστο με αθλητές και υπήρχε αυτή η ανυπομονησία αλλά και θετική ενέργεια για τους αγώνες που θα ξεκινούσαν σε λίγη ώρα. Έγινε ενημέρωση για τεχνικές λεπτομέρειες τις οποίες κάποιος μπορεί να μην γνώριζε καθώς και για την κατάσταση του μονοπατιού. Φέτος η έντονη χιονόπτωση του Μαΐου είχε αφήσει αρκετό χιόνι σε περάσματα του αγώνα γεγονός που σχεδόν οδήγησε σε αλλαγή της διαδρομής. Βέβαια οι διοργανωτές σε συντονισμό με εθελοντές κατάφεραν να κρατήσουν τα μονοπάτια ανοιχτά και ασφαλή.

Στην συνέχεια έγινε το καθιερωμένο pasta party με δωρεάν μακαρόνια για τους διαγωνιζόμενους, πριν ο καθένας πάει στο ξενοδοχείο του για ξεκούραση.

Το ξημέρωμα του αγώνα

Η εκκίνηση του αγώνα δινόταν στις 6:05 στον αρχαιολογικό χώρο του Δίου, συνεπώς το ξύπνημα για τους περισσοτέρους έπρεπε να γίνει κοντά στις 3:30 για τις τελευταίες ετοιμασίες και την αναχώρηση με το λεωφορείο για το σημείο εκκίνησης. Λεωφορεία τα οποία ξεκινούσαν από το πάρκο του Λιτόχωρου από τις 4:30 και ανά συχνά διαστήματα. Θεωρητικά ο καθένας είχε επιλέξει ποια ώρα θα αναχωρήσει αλλά πιθανόν να υπήρχαν κενές θέσεις και σε άλλα δρομολόγια.

Μετά από περίπου 15 λεπτά γινόταν η άφιξη στο σημείο εκκίνησης, δίπλα στον εντυπωσιακό αρχαιολογικό χώρο. Λόγω της ώρας υπήρχε σκοτάδι και αν κάποιος είχε φτάσει νωρίς περίμενε υπομονετικά μέχρι να έρθει η ώρα να ξεκινήσει προθέρμανση, καθώς παράλληλα αυξανόταν σταδιακά ο αριθμός των αθλητών  στο σημείο.

Η εκκίνηση δόθηκε στις 6:05 την ώρα που γινόταν και η ανατολή του ηλίου κάνοντας την εικόνα πολύ όμορφη.

Πως κινήθηκε η διαδρομή του Olympus Marathon

Ο αγώνας ξεκίνησε σε ασφάλτινο ελαφρώς ανηφορικό δρόμο, έως το σημείο που μπήκαμε για λίγο σε μονοπάτι λίγο έξω από το Δίον, και στην συνέχεια επανήλθαμε στον δρόμο έως τον πρώτο σταθμό τροφοδοσίας στην βάση του μονοπατιού για Κορομηλιά.

Σε αυτό το σημείο, αν κάποιος είχε κρατήσει συντηρητικό ρυθμό στην αρχή θα συναντούσε πλήθος αθλητών και κατά συνέπεια θα έπρεπε να σεβαστεί τον ρυθμό των μπροστινών, καθώς το μονοπάτι δεν χωρούσε προσπεράσεις. Ανά σημεία ήταν ιδιαίτερα ανηφορικό και τεχνικό με βράχια αλλά και ρίζες.

5χλμ και 800 υψομετρικά μετά φτάσαμε στον σταθμό της Κορομηλιάς ο οποίος ήταν ευκαιρία για ενυδάτωση πριν την μεγάλη ανάβαση έως τον σταθμό της Πετρόστρουγκας. Επίσης όποιος ήθελε μπορούσε να ξεκινήσει να χρησιμοποιεί τα μπατόν για την συνέχεια, καθώς έως εκείνο το σημείο απαγορεύονταν. Στο συγκεκριμένο κομμάτι της διαδρομής υπήρχε συνεχής ανάβαση με λίγα τμήματα που προσφέρονταν για τρέξιμο, αλλά ελαφρώς φαρδύτερο και πιο αραίο από αθλητές, για όποιον ήθελε να ανεβάσει ρυθμό. Παράλληλα το πυκνό δάσος βοηθούσε να υπάρχει μια δροσερή αίσθηση.

Στην συνέχεια άρχισε η βλάστηση να αραιώνει και αντιλαμβανόταν κάποιος ότι μετά το τελευταίο έντονο ανηφορικό τμήμα,  φτάνει στην Πετρόστρουγκα. Ο σταθμός ήταν μερικά μέτρα μακριά από το καταφύγιο πάνω στο μονοπάτι. Εκεί υπήρχε πλήθος εθελοντών για την υδροδότηση και σταθμός με κράκερς, αποξηραμένα φρούτα και gel. Στην συνέχεια η διαδρομή συνέχιζε προς την κορυφή Σκούρτα και τον λαιμό, στην αρχή με ήπιες και στην συνέχεια έντονες κλίσεις με περίπου 300μ υψομετρικά σε 1χλμ.

Η στιγμή που φτάνει κάποιος στην Κορυφή Σκούρτα και βλέπει το οροπέδιο και το στεφάνι είναι πάντα Highlight.

Πέρασμα "Λαιμός"

Στο συγκεκριμένο σημείο δίνεται και η δυνατότητα για τρέξιμο καθώς είναι ελαφρώς κατηφορικό και ανά σημεία επίπεδο, έως το πέρασμα του Γιώσου όπου το έδαφος γίνεται πολύ σαθρό και ανηφορικό έως το οροπέδιο.

Στο σημείο αυτό η θερμοκρασία είχε σημαντική πτώση και υπήρχαν ριπές έντονου αέρα. Βέβαια λόγω της προσπάθειας δεν γινόταν τόσο έντονα αισθητό. Σκεφτόσουν ότι η διάρκεια στο οροπέδιο θα ήταν περιορισμένη οπότε δεν θα προλάβαινες να κρυώσεις.

Στην συνέχεια με το που φτάναμε οροπέδιο, βάλαμε πορεία για το καταφύγιο Αποστολίδη (αλλαγή σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια) όπου υπήρχε σταθμός τροφοδοσίας με κράκερς, πατατάκια, αλμυρά τοστ, νερό, κοκα κόλα κλπ. Από εκεί και μετά ξεκινούσε το μονοπάτι στα ζωνάρια που ίσως είναι το πιο εντυπωσιακό και παράλληλα τρομακτικό σημείο της διαδρομής. Ειδικά για όποιον περνάει για πρώτη φορά. Εκεί υπήρχαν και κάποια δύσκολα περάσματα μέσα από χιονούρες που απαιτούσαν ιδιαίτερη προσοχή και απαγορευόταν το τρεξιμο από τους διοργανωτές.  Βέβαια λόγω του γεγονότος ότι είναι επίπεδο τμήμα πολύ αθλητές άνοιγαν ρυθμό στα σημεία που δεν υπήρχε κίνδυνος. Σε κάθε περίπτωση απαιτούσε συγκέντρωση και ακρίβεια στις κινήσεις.

Από εκεί και μετά ξεκινούσε το δεύτερο μισό του αγώνα με τις μεγάλες και συνεχόμενες καταβάσεις. Στην αρχή το έδαφος ήταν ιδιαίτερα σαθρό έως το καταφύγιο Αγαπητός. Παράλληλα οι αθλητές που ήταν γρήγοροι στο κατέβασμα και είχαν δυνάμεις ξεκινούσαν τις προσπεράσεις. Θα έλεγα ότι είναι από τα πιο τεχνικά σημεία που θα συναντήσει κάποιος στον Όλυμπο.

Tο μονοπάτι οδηγούσε στο Καταφύγιο Αγαπητός όπου μας περίμενε σταθμός τροφοδοσίας και πλήθος κόσμου. Από τα ζωνάρια και μετά συχνά πετυχαίναμε πεζοπόρους που ανέβαιναν. Από την μία αυτό δυσκόλευε την κατάβαση αλλά από την άλλη όλοι τους μας χειροκροτούσαν και μας παρακινούσαν για την συνέχεια.

Από το καταφύγιο και μετά το μονοπάτι προσφερόταν για ταχύτητα παρότι ανά σημεία είχε πολλές πέτρες, έντονες κλίσεις και ρίζες. Παράλληλα η ζέστη είχε αρχίσει να γίνεται αισθητή και απαιτούσε κάποιος να έχει τηρήσει σωστό πρωτόκολλο ενυδάτωσης αλλά και να είχε μαζί του επαρκές νερό έως τον επόμενο σταθμό στα Πριόνια.

Η στιγμή που έφτανε κάποιος στα Πριόνια είχε την αίσθηση ότι ο αγώνας κοντεύει να τελειώσει. Η αλήθεια είναι ότι είχαμε πολύ δρόμο ακόμα. Στον σταθμό υπήρχε πολύς κόσμος καθώς και πολλοί ευγενικοί και βοηθητικοί εθελοντές, Μάλιστα υπήρχε και καρπούζι, το προσωπικό μου αγαπημένο για τρέξιμο σε τέτοιες συνθήκες.

Από εκεί συνεχίζαμε στο μονοπάτι του Ενιπέα. Περίπου 2χλμ μετά συναντούσαμε έναν ακόμα σταθμό ο οποίος φάνηκε ότι είχε κρίσιμο ρόλο για την συνέχεια. Κάποιος που δεν ήξερε καλά την διαδρομή πιθανόν να ενθουσιαζόταν λόγω της γρήγορης αρχής, αλλά σύντομα ξεκινούσαν παραττεταμένα ανηφορικά κομμάτια τα οποία συνολικά έδιναν περίπου 400 μέτρα υψομετρικά, ενώ παράλληλα εξαντλούσαν τα ήδη κουρασμένα πόδια μας. Ταυτόχρονα η ζέστη αυξανόταν καθώς είχε φτάσει μεσημέρι και η αφυδάτωση μας χτυπούσε καμπανάκι.

Κατά την διάρκεια του μονοπατιού, σε σημείο όπου προσφερόταν για άνοιγμα του ρυθμού ανά σημεία, συναντούσε κάποιος μια πηγή που μπορούσε να γεμίσει τα φλασκιά με δροσερό νερό  τα οποία πιθανόν θα είχαν αδειάσει από τις έντονες ανηφόρες.

Από εκεί και πέρα μπαίναμε στην τελική ευθεία όπου περίπου στο  40 χιλιόμετρο φτάναμε στην δασική θέση Ζηλνιά και τον αντίστοιχο σταθμό τροφοδοσίας, ύστερα από παρατετταμένη τεχνική κατάβαση με κουρασμένα πόδια από τις συνεχείς επαφές με το σαθρό έδαφος.

Σε αυτό το σημείο εγώ προσωπικά ανυπομονούσα να τελειώσει ο αγώνας.

Από την Ζηλνιά και μετά το μονοπάτι είχε ήπιες κλίσεις, αλλά η κόπωση, η ζέστη και το τεχνικό έδαφος απαιτούσε λίγη ακόμα υπομονή. Στα τελευταία 2 χιλιόμετρα μπήκαμε αρχικά σε ήπια ανηφορικό δρόμο και στην συνέχεια σε κατηφορική άσφαλτο μέσα στο Λιτόχωρο έως τον τερματισμό στο Πάρκο του Λιτοχωρου! Η υπομονή και η προσπάθεια είχε αποδώσει, είχαμε καταφέρει να ολοκληρώσουμε αυτόν το απαιτητικό αγώνα.

Στον τερματισμό δινόταν το πολύ όμορφο μετάλλιο της διοργάνωσης καθώς και νερό μαζί με 1-2 αναψυκτικά καθώς και δωρεάν μετα-αγωνιστικό γεύμα.

Οι εντυπώσεις μου συνολικά από την διοργάνωση Olympus Marathon 2026

Αρχικά θα ήθελα να μιλήσω για έναν άρτια διοργανωμένο αγώνα, καθώς όλα κύλισαν ομαλά, η σήμανσή ήταν αποτελεσματική, οι σταθμοί τροφοδοσίας ήταν οργανωμένοι, συχνοί και με βοηθητικούς εθελοντές, ίσως το πιο σημαντικό πράγματα για έναν τέτοιο μεγάλο αγώνα.

Παράλληλα οι παροχές ήταν υπεραρκετές για το κόστος εγγραφής, ειδικά αν κάποιος είχε προλάβει να γραφτεί την περίοδο με την εκπτωτική τιμή (50 ευρώ),

Οι παράλληλες εκδηλώσεις και η τεχνική ενημέρωση, το πάστα πάρτι κλπ δημιουργούσαν ένα θετικό κλίμα, και είχες την αίσθηση ότι συμμετέχεις σε μία «γιορτή».

Στο αγωνιστικό κομμάτι

Μην έχοντας ξανατρέξει τέτοια απόσταση σε αγώνα με τόσα υψομετρικά, έχοντας όμως κάνει προπόνηση και πεζοπορία πολλές φορές σε κάποια από το μονοπάτια, ήξερα ότι θα συναντήσω έναν δύσκολο αγώνα. Είναι ένας αγώνας που καλώς ή κακώς απαιτεί πολύ καλή προετοιμασία αλλά και υψηλό επίπεδο ικανότητας. Παράλληλα η ζέστη τον κάνει αρκετά πιο δύσκολο. Κάποια από τα σημεία είναι ιδιαίτερα τεχνικά και παρατεταμένα που δοκιμάζουν την αντοχή και την συγκέντρωση.

Βλέποντας όμως αθλητές να κινούνται πραγματικά γρήγορα μέσα σε αυτά τα μονοπάτια και να πετυχαίνουν εντυπωσιακούς χρόνους σου δίνει κίνητρο να συνεχίσεις να προσπαθείς και να βελτιώνεσαι.

Δεν ξέρω αν θα το ξαναέτρεχα σύντομα, αλλά σίγουρα είναι ένας αγώνας που αξίζει να προετοιμαστεί κάποιος και να το κάνει έστω μια φόρα.

Συμβουλές για κάποιον που θα ήθελε να τρέξει το Olympus Marathon

Δεν είμαι ο πιο ειδικός για να δώσω συμβουλές για αυτόν τον αγώνα καθώς τον ολοκλήρωσα μόλις μία φορά αλλά θα πρότεινα τα εξής:

• Να δει κάποιος αυτόν τον αγώνα ως επιβράβευση της προσπάθειας που έκανε μέσα στα χρόνια. Να δώσει το περιθώριο στον εαυτό του 2-3 χρόνια να τρέξει διάφορους αγώνες και στην συνέχεια να τον βάλει στο καλεντάρι του.

  
  

• Να κάνει συγκεκριμένη προετοιμασία για τουλάχιστον 6 μήνες (ενώ προπονούνταν συστηματικά) με έμφαση στην διάρκεια των long run και τις υψομετρικές που να αγγίζουν τουλάχιστον τα 2400 μέτρα στην κορυφαία εβδομάδα. Συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 2 προπονήσεων η αγώνων μέσα στο πρόγραμμα με 2000μ υψομετρικά. Εννοείται και στοχευμένη προπόνηση ενδυνάμωσης.

  
  

• Εξάσκηση στην κατάλληλη τροφοδοσία και ενυδάτωση. Στοιχεία που είναι ακρως σημαντικά για έναν τέτοιο αγώνα.

• Στο τελευταίο στάδιο της προετοιμασίας, προπόνηση σε υψηλές θερμοκρασίες για εγκλιματισμό του οργανισμού.

Από την ομάδα τους Workout Intelligence

Αν θέλεις να βελτιώσεις την αντοχή σου και να προπονηθείς μαζί μας, δες εδώ

 workoutintelligence.com/running-programmata